Αρχική - Κόσμος

Κόσμος

Τάξη και οικονομική επιστήμη

Class and Economics
του  Rick Wolff
Μετάφραση Πέτρος Νομικός

Η ταξική ανάλυση προηγείται της οικονομικής. Πολύ πριν εμφανιστεί η σύγχρονη οικονομική, οι αρχαίοι Έλληνες , για παράδειγμα, ανέλυσαν την κοινωνία τους κατατάσσοντας τους ανθρώπους σε ομάδες σύμφωνα με τον πλούτο που κατείχαν ή τα εισοδήματα που απολάμβαναν.

Η κατανόηση των σχέσεων μεταξύ πλουσίων και φτωχών (και ενδεχομένων μεσαίων τάξεων) τους φάνηκε κρίσιμο για να βελτιώσουν τις κοινωνίες τους. Αντιπαρέθεσαν απόψεις για ίσες έναντι ανίσων διανομών πλούτου και εισοδήματος.

Περισσότερα: Τάξη και οικονομική επιστήμη

Γερμανία: μισθοί κάτω από 400 ευρώ!

Η άλλη όψη του Γερμανικού "θαύματος"

Το παρακάτω άρθρο δημοσιεύτηκε στο Έθνος από τον Γιώργο Δελαστίκ και το αλιεύσαμε από το blog του συντονιστικού Κυκλάδων
 
Υπάρχει και η άλλη όψη του γερμανικού «οικονομικού θαύματος» της τελευταίας δεκαετίας. Υπάρχουν δηλαδή αυτοί που πλήρωσαν και πληρώνουν το κόστος της «βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας» της γερμανικής οικονομίας.
 Η αποκάλυψη προκαλεί σοκ σε όποιον αγνοεί την ωμή, σκληρή πραγματικότητα του γερμανικού κόσμου της εργασίας: επτά (!) εκατομμύρια Γερμανοί εργαζόμενοι δουλεύουν επισήμως με μηνιαίες αποδοχές κάτω των... 400 (!!!) ευρώ και μάλιστα χωρίς η απασχόληση αυτή να τους δίνει έστω πρόσβαση στο δημόσιο σύστημα υγείας ή να τους επιτρέπει να λάβουν οποιουδήποτε εξευτελιστικού ύψους σύνταξη όταν γεράσουν!
  Φαίνεται απίστευτο, αλλά είναι πέρα για πέρα πραγματικό. Η τραγική ειρωνεία μάλιστα είναι ότι αυτού του είδους η εργασιακή απασχόληση εισήχθη όχι από τη Δεξιά, αλλά από τον σοσιαλδημοκράτη καγκελάριο Γκέρχαρτ Σρέντερ προ δεκαετίας, με την περιβόητη «Ατζέντα 2010» που συνέθλιψε τους Γερμανούς εργαζόμενους και αποτέλεσε τη βάση της βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας της γερμανικής οικονομίας. Το 2003 οι Γερμανοί σοσιαλδημοκράτες καθιέρωσαν τη «μίνι απασχόληση», την οποία διαφήμισαν ως «πόρτα εισόδου στον εργασιακό κόσμο» που δήθεν θα διευκόλυνε την εξεύρεση εργασίας από τους άνεργους και τους νέους.

Περισσότερα: Γερμανία: μισθοί κάτω από 400 ευρώ!

Ο μαγικός κόσμος της τεχνικής (μέρος 3ο)

Η κλάψα των μεσαίων τάξεων

Μέσα στον καθένα μας κρύβεται ένας μικρός τυπάκος που όσο βαθαίνει η κρίση και τα πράγματα στριμοκωλιάζουν, αρχίζει να γίνεται ανυπόμονος και να ζητάει λύσεις. Για χάριν συντομίας (και χιούμορ) θα τον ονομάσω πασόκο. Αυτός θα έλεγε, βρε τέκι μου, καλό παιδί είσαι, δεν σκαμπάζεις βέβαια πολλά από το πώς δουλεύει ο κόσμος, αλλά αφού δουλεύει το μυαλό σου, δεν κάθεσαι να σκεφτείς με ποιο τρόπο θα κάνουμε κατάσταση εδώ, αντί να το ρίχνεις στην κοινωνική θεωρία και τα γκατζετάκια?

Διότι η αλήθεια είναι πως παρά τη μεγάλη διαφήμιση που έχει πέσει για το πώς ο Papadimos και το κακό συναπάντημα αποτελούν καλούς διαχειριστές, η πράξη αποδεικνύει το εντελώς ανάποδο. Ποιος πέρα από τον καθρέφτη τους μπορεί να πιστέψει πως η κ. διαμαντοπούλου πχ μπορεί να διαχειριστεί ένα υπουργείο και ο κ. παπαδήμος την πρωθυπουργία? Ποιος έχει εμπιστοσύνη πια πως τα κόμματα εξουσίας διαθέτουν ένα πρόγραμμα που μπορεί να φέρει έστω κι ένα μικρό κομμάτι της παλιάς μας ζωής?

Κι όμως. Το τι μετέτρεψε τους φτωχούς σε μεσαίες τάξεις στη δύση είναι πολύ σαφές και πολύ απλό σε γενικές γραμμές. Θα τελειώνω εδώ μαζί του για να μη με λέτε αιθεροβάμονα όταν στην επόμενη συνέχεια θα ασχοληθώ με τα γκατζετάκια.

Χοντρικά χοντρικά ήταν 4 πράγματα. Άμεση προοδευτική φορολογία, φόροι κληρονομίας, κράτος πρόνοιας και νομισματική πολιτική που να πριμοδοτεί την εργασία και όχι τον ραντιερισμό. Αλλά ας τα κάνουμε ταληράκια ένα-ένα και σας υπόσχομαι να είμαι έξτρα κυνικός και να μη χρησιμοποιήσω κανένα φλώρικο γούτσου γούτσου επιχείρημα.

Περισσότερα: Ο μαγικός κόσμος της τεχνικής (μέρος 3ο)

Φτάνει πια με τις δομές του νεοφιλελευθερισμού

Των Τόνι Νέγκρι και Μάικλ Χαρτ

Το κείμενο αναδημοσιεύεται από το πρωτοχρονιάτικο ένθετο «Εντός Εποχής», που είναι αφιερωμένο στο κίνημα Occupy, και κυκλοφορεί εκτάκτως αυτό το Σάββατο, μαζί με την Εποχή. Στις αρχές της ερχόμενης εβδομάδας το ένθετο θα αναρτηθεί, μαζί με όλα τα φύλλα του Εντός Εποχής για το 2011, στο ιστολόγιο entosepoxhs.wordpress.com.

Εμείς το αλιεύσαμε από το www.rednotebook.gr. Οι ευχές μας για το 2012, ταυτίζονται με τις ευχές των συγγραφέων στον επίλογο. 

Παρόλο που αναδείχτηκαν από πολύ διαφορετικές συνθήκες, αυτά τα κινήματα που είδαμε φέτος -από τις εξεγέρσεις της αραβικής άνοιξης ως τις μάχες στο Ουισκόνσιν, από τις φοιτητικές διαδηλώσεις στη Χιλή ως τις ταραχές του Ηνωμένου Βασιλείου, από τους Iσπανούς αγανακτισμένους ως τους έλληνες στην πλατεία Συντάγματος, και από το «Καταλαμβάνουμε την Γουόλ Στριτ» ως τις αμέτρητες τοπικές μορφές άρνησης σε όλο τον κόσμο-, έχουν ένα κοινό αίτημα: Φτάνει πια με τις δομές του νεοφιλελευθερισμού! 

Αυτή η κοινή κραυγή δεν είναι μόνο μια οικονομική, αλλά και άμεσα μια πολιτική διαμαρτυρία ενάντια στους ψευδείς ισχυρισμούς της εκπροσώπησης. Ούτε ο Μουμπάρακ και ο Μπεν Αλί, ούτε οι τραπεζίτες της Γουόλ Στριτ, ούτε οι ελίτ των ΜΜΕ, ούτε ακόμη και οι πρόεδροι, οι κυβερνήτες, τα μέλη του κοινοβουλίου και οι άλλοι εκλεγμένοι αξιωματούχοι, κανείς από αυτούς δεν μας αντιπροσωπεύει.;

Περισσότερα: Φτάνει πια με τις δομές του νεοφιλελευθερισμού

Ο μαγικός κόσμος της τεχνικής (μέρος 2ο, ολίγον τι άσχετο)

Ο TechieChan συνεχίζει τη μελέτη του στον μαγικό κόσμο της τεχνικής με το 2ο μέρος (αυθεντικό άρθρο μαζί με τα καταιγιστικά σχόλια στο site του), όπου προσπαθεί να βρει που βρίσκεται το δυτικό προλετάριο.

Ο θάνατος του (δυτικού) προλετάριου

Το δεύτερο μέρος είναι μια μικρή παράκαμψη στον κόσμο της τεχνικής. Για εμένα είναι σχετικό, σε κάποιους ίσως να φανεί πολύ βαρετό, οπότε παρακαλώ για την υπομονή σας. Αν δεν έχετε υπομονή, μπορείτε να διαβάσετε μια γρήγορη σύνοψη στο τελευταίο υποκεφάλαιο και να περιμένετε το επόμενο μέρος.

Γιατί οι προλετάριοι είναι ιστορικά τα τέλεια επαναστατικά υποκείμενα και έχουν φετιχοποιηθεί τόσο πολύ από την αριστερά? Μα διότι αποτελούν τους τέλειους κοινωνούς της επανάστασης στο φαντασιακό της. Χωρίς αυτούς η παραγωγή δεν θα υπήρχε και παρόλα αυτά δεν νέμονται παρά ελάχιστο ποσοστό αυτής. Ταυτόχρονα ήταν η μεγάλη πλειοψηφία των ανθρώπων και παρόλαυτά στις περισσότερες χώρες του κόσμου δεν είχαν παρά ελάχιστα πολιτικά δικαιώματα. Άρα στο όλο ταξικό παιχνίδι οι προλετάριοι δεν έχουν να χάσουν τίποτα παρά τις αλυσίδες τους.

Όμως αυτή η διαδικασία στην ιστορική πορεία του καπιταλισμού “νοθεύτηκε”. Ή για να το πούμε αλλιώς, οι προλετάριοι μετασχηματίστηκαν κι αυτοί όπως ολόκληρος ο ιστορικός καπιταλισμός. Κι εδώ έχει μια σημασία ο διχασμός της φαντασίωσης της κλασικής φιλελεύθερης ιδεολογίας. Στο φαντασιακό της είναι μια απελευθερωτική και εξισωτική ιδεολογία, άξιο τέκνο του διαφωτισμού. Αλλά στην πρακτική της ήταν εντυπωσιακά ελιτίστικη, φοβική και αριστοκρατική. Θεωρητικά όλοι οι άνθρωποι ήταν ίσοι απέναντι στη φύση, αλλά πρακτικά δεν θα δίναμε ποτέ πολιτικά δικαιώματα στους προλετάριους που δεν έχουν γίνει ακόμα “άνθρωποι”. Κι αυτός ο διχασμός εκφράστηκε πολύ συχνά μέσα στο 19ο αιώνα.

Περισσότερα: Ο μαγικός κόσμος της τεχνικής (μέρος 2ο, ολίγον τι άσχετο)

Υποκατηγορίες

Συντονιστικό Κυκλάδων